Program przedszkole bez zabawek

Należy odróżnić program „Przedszkole bez zabawek” od metodologii zakładających trwały brak zabawek w placówkach. Idea narodziła się w jednym z przedszkoli w Bawarii. Miał on na celu przeciwdziałanie uzależnieniom wieku dziecięcego np. od komputera, telewizji oraz zwrócić szczególną uwagę na rozwijanie kreatywności u dzieci.

Poprzez projekt „Przedszkole bez zabawek” chcemy pokazać dzieciom jak wielką siłę ma ich fantazja, jak wiele niepowtarzalnych rzeczy można zrobić samemu, bądź przy niewielkiej pomocy dorosłych. Projekt ten uczy dzieci jak walczyć z nudą, gdy wokół nie ma zabawek, podpowiada, jak ciekawie spędzić czas z dala od telewizora i komputera. Ponadto rozwija kreatywność, wyobraźnię, fantazję, umiejętności organizacyjne, ukazuje, że dobrze jest pomagać sobie nawzajem i współpracować z innymi.

Kiedyś nie było zabawek, dzieci same musiały organizować sobie wolny czas. Samodzielnie wymyślały zabawy, same decydowały kto będzie przewodził w grupie. Dzięki temu nie tylko uczyły się walczyć z nudą. Rozwijały także swoje umiejętności społeczne.

Dzisiejsze „gotowce” wcale nie pomagają dzieciom w kształtowaniu ich wyobraźni i radzenia sobie w kontaktach rówieśniczych. Trzymając gotową zabawkę w ręku dziecku ciężko wymyślić co, jak i z kim chciałoby robić.

Założenie programu to powrót do czasów bez zabawek. „Przedszkole bez zabawek” ma zmobilizować zarówno dzieci, jak i nauczycieli do nowej formy zabawy. Zabawy dzięki której dziecko wyzwoli swoją kreatywność i samodzielność.

Celem programu „Przedszkole bez zabawek” jest pomoc w znalezieniu alternatywnych form zabawy. Dzięki temu dzieci stają się kreatywne i samodzielne. Taka forma zabawy pozwoli im odnaleźć swoje, dotąd niezauważalne, zdolności dostarczając im równocześnie ogromną satysfakcję.

Jak przebiega program?

Przez kilka tygodni w roku zabawki z naszego przedszkola wyjeżdżają na wakacje do Krainy Królowej Zabawek. W tym czasie sale wypełniają surowce wtórne. Nagle okazuje się, że z pustych butelek, nici, włóczek, kartonów można własnoręcznie tworzyć nie tylko zabawki, ale także scenerie do pełnych wyobraźni zabaw. Dziewczynki mogą zrobić szafę na ubrania dla lalek. Wystarczy parę materiałów pasmanteryjnych (guziki, apaszki, resztki materiałów) i karton, który mogą pomalować, albo – z pomocą nauczyciela – okleić. Chłopcy najchętniej bawią się samochodami. Kiedy ich zabrakło – znajdowali kartony do ich zrobienia.

Wiadomo, że jedne dzieci są bardziej kreatywne, inne mniej. Cecha ta jednak wciąż jest wartościowa, więc program pozbawiający przedszkolaków na pewien czas gotowych rozwiązań wpływa pozytywnie na ich rozwój. Zachwycone maluchy jeszcze chętniej bawią się czymś, co zrobiły samodzielnie, wkładając w to trud i dużo serca.

Jednocześnie dzieci są uczone, jak wiele rzeczy można efektywnie wykorzystywać do zabawy. Są to zarówno elementy natury (szyszki, muszelki, kamyki), jak i… śmieci (puste puszki, kartoniki, szmatki). Wychowawcy twierdzą, że w małych główkach może pojawić się mnóstwo pomysłów, jeśli im tylko na to pozwolimy.

Podstawą programu „Przedszkole bez zabawek” jest brak zabawek. Zmienia się w nim również koncepcja pracy nauczyciela, Wszystkie zabawki dzieci wykonują same. Nauczyciel czuwa nad bezpieczeństwem swoich podopiecznych, czasem pomaga kiedy one nie mogą sobie z czymś poradzić. W młodszej grupie wiekowej nauczyciel prowadzi zajęcia podając pomysły, dzieci uczą się przez naśladowanie.

Takie samodzielne wykonywanie zabawek sprawia dzieciom dużo przyjemności. Przecież dla małego człowieka nie jest ważne, czy zabawka jest tradycyjna, gotowa czy wykonana samodzielnie. Niemniej jednak wspólnie wykonana zabawka wyrabia więzi koleżeńskie między dziećmi, a także uczy pracy w zespole.

Źródło: Przedszkole Ursus https://www.piccolo.waw.pl/ , dalsza część artykułu na https://www.piccolo.waw.pl/ekologia/w-naszym-przedszkolu-realizujemy-program-przedszkole-bez-zabawek

Zasady dobrego rodzicielstwa

Każde dziecko ma unikalną osobowość i cechy. Bez ich zrozumienia jest rodzicom dużo trudniej opiekować się dzieckiem, wychowywać i wspierać jego harmonijny rozwój. Stosuj poniższe zasady pozytywnego rodzicielstwa, które pomogą Ci podjąć wysiłek konieczny do stworzenia bliskiej relacji z dzieckiem i przyczynią się do jego rozwoju emocjonalnego.

  1. Obserwacja to podstawa
  • Obserwuj, co Twoje dziecko je, w co się bawi, co rysuje, ile śpi i jak komunikuje się z innymi.
  • Zwróć uwagę, czy jest w stanie szybko dostosować się do zmian czy potrzebuje dużo więcej czasu.
  • Skup się na tych cechach, które wyróżniają Twoje dziecko.
  • Pamiętaj, że Twoje dziecko ma unikalną osobowość.
  1. Bądź przyjacielem swojego dziecka
  • Nie pozwól, aby rola rodzica uniemożliwiła przyjacielską rozmowę.
  • Dziel się mądrością jak dobry przyjaciel i nie obwiniaj dziecka za popełniane przez niego błędy.
  • Nie rozpieszczaj dziecka zanadto.
  • Pozwól mu zrozumieć Twoje poglądy.
  1. Spędzaj z dzieckiem czas
  • Poświęć dziecku odpowiednio dużo czasu i zaangażuj się w jego życie.
  • Im bliższy jest Twój kontakt z dzieckiem, tym bardziej komfortowo i bezpiecznie będzie się z Tobą czuło.
  • Zaufa Ci i będzie otwarcie mówić o swoich uczuciach, obawach i lękach.
  • Słuchaj swojego dziecka i możliwie często pokazuj jak bardzo Tobie na nim zależy.
  1. Ucz dziecko odpowiedzialności
  • Postaraj się, żeby dziecko szybko zrozumiało, że ma swoje obowiązki.
  • Zachęcaj dziecko do samodzielności.
  • Chwal je, gdy zachowuje się odpowiedzialnie.
  • Pozwoli Twojemu dziecku budować poczucie własnej wartości.
  1. Pytaj je o opinię przy niektórych rodzinnych decyzjach.
  • Pytaj dziecko o opinię i słuchaj uważnie tego, co mówi.
  • Staraj się zrozumieć, skąd się wzięła jego opinia, nie oceniaj jej nawet jeżeli jest błędna.
  • Udział w rodzinnych dyskusjach buduje jego poczucie odpowiedzialności i pewność siebie.
  • Gdy dorośnie, będzie dzięki temu podejmować lepsze decyzje i chętnie poprosi o radę swoich bliskich.
  1. Dotrzymuj obietnic
  • Musisz dotrzymywać obietnic, żeby zdobyć zaufanie dziecka.
  • Twoja postawa zachęci dziecko, żeby zawsze być szczerym.
  • Pokażesz mu, że Ci na nim zależy i że zawsze może na Tobie polegać.
  1. Daj dziecku trochę przestrzeni
  • Każde dziecko potrzebuje własnej przestrzeni.
  • Nie wchodź w jego życie nieproszony i nie bądź nadaktywny.
  • Pozwól mu cieszyć się tym, co lubi, pilnując jednocześnie, żeby zachowało umiar.
  • Niech część decyzji podejmuje samodzielnie, ale bądź na miejscu kiedy poprosi o wsparcie.
  1. Pozwól dziecku być dzieckiem
  • Nie zapominaj, że Twoje dziecko jest … dzieckiem.
  • Pozwól mu nim być.
  • Ma prawo popełniać błędy i uczyć się na nich.
  • Nie miej zbyt wielu oczekiwań, które często przerastają możliwości dziecka.
  • Poproś aby było ostrożne zamiast całkiem czegoś zakazywać.
  1. Staraj się rozumieć lęki i obawy dziecka
  • Nie przypinaj dziecku łatek łobuza, nieśmiałego, niesamodzielnego czy innych.
  • Szanuj jego obawy.
  • Spróbuj dowiedzieć się, co tak naprawdę je trapi.
  • Pomóż mu przezwyciężyć strach, poznając i konfrontując lęk z jego przyczyną.
  • Wspieraj je, doradzaj i wzmacniaj aby łatwiej radziło sobie ze stresem.
  1. Zróbcie razem coś twórczego
  • Kreatywność ma bardzo pozytywny wpływ na dziecko.
  • Poświęcaj czas i zaangażuj się w kreatywne zabawy Twojego dziecka, np. malowanie czy prace ręczne.
  • Opraw i powieś jego arcydzieła na ścianie lub postaw w widocznym miejscu. To zachęci dziecko do rozwijania jego talentów i kreatywności.
  • Pamiętaj, że Twój podziw wzmacnia jego poczucie własnej wartości i motywuje go do doskonalenia własnych umiejętności.

Każde dziecko ma unikalną osobowość i cechy. Bez ich zrozumienia jest rodzicom dużo trudniej opiekować się dzieckiem, wychowywać i wspierać jego harmonijny rozwój. Stosuj poniższe zasady pozytywnego rodzicielstwa, które pomogą Ci podjąć wysiłek konieczny do stworzenia bliskiej relacji z dzieckiem i przyczynią się do jego rozwoju emocjonalnego.

  1. Obserwacja to podstawa
  • Obserwuj, co Twoje dziecko je, w co się bawi, co rysuje, ile śpi i jak komunikuje się z innymi.
  • Zwróć uwagę, czy jest w stanie szybko dostosować się do zmian czy potrzebuje dużo więcej czasu.
  • Skup się na tych cechach, które wyróżniają Twoje dziecko.
  • Pamiętaj, że Twoje dziecko ma unikalną osobowość.
  1. Bądź przyjacielem swojego dziecka
  • Nie pozwól, aby rola rodzica uniemożliwiła przyjacielską rozmowę.
  • Dziel się mądrością jak dobry przyjaciel i nie obwiniaj dziecka za popełniane przez niego błędy.
  • Nie rozpieszczaj dziecka zanadto.
  • Pozwól mu zrozumieć Twoje poglądy.
  1. Spędzaj z dzieckiem czas
  • Poświęć dziecku odpowiednio dużo czasu i zaangażuj się w jego życie.
  • Im bliższy jest Twój kontakt z dzieckiem, tym bardziej komfortowo i bezpiecznie będzie się z Tobą czuło.
  • Zaufa Ci i będzie otwarcie mówić o swoich uczuciach, obawach i lękach.
  • Słuchaj swojego dziecka i możliwie często pokazuj jak bardzo Tobie na nim zależy.
  1. Ucz dziecko odpowiedzialności
  • Postaraj się, żeby dziecko szybko zrozumiało, że ma swoje obowiązki.
  • Zachęcaj dziecko do samodzielności.
  • Chwal je, gdy zachowuje się odpowiedzialnie.
  • Pozwoli Twojemu dziecku budować poczucie własnej wartości.
  1. Pytaj je o opinię przy niektórych rodzinnych decyzjach.
  • Pytaj dziecko o opinię i słuchaj uważnie tego, co mówi.
  • Staraj się zrozumieć, skąd się wzięła jego opinia, nie oceniaj jej nawet jeżeli jest błędna.
  • Udział w rodzinnych dyskusjach buduje jego poczucie odpowiedzialności i pewność siebie.
  • Gdy dorośnie, będzie dzięki temu podejmować lepsze decyzje i chętnie poprosi o radę swoich bliskich.
  1. Dotrzymuj obietnic
  • Musisz dotrzymywać obietnic, żeby zdobyć zaufanie dziecka.
  • Twoja postawa zachęci dziecko, żeby zawsze być szczerym.
  • Pokażesz mu, że Ci na nim zależy i że zawsze może na Tobie polegać.
  1. Daj dziecku trochę przestrzeni
  • Każde dziecko potrzebuje własnej przestrzeni.
  • Nie wchodź w jego życie nieproszony i nie bądź nadaktywny.
  • Pozwól mu cieszyć się tym, co lubi, pilnując jednocześnie, żeby zachowało umiar.
  • Niech część decyzji podejmuje samodzielnie, ale bądź na miejscu kiedy poprosi o wsparcie.
  1. Pozwól dziecku być dzieckiem
  • Nie zapominaj, że Twoje dziecko jest … dzieckiem.
  • Pozwól mu nim być.
  • Ma prawo popełniać błędy i uczyć się na nich.
  • Nie miej zbyt wielu oczekiwań, które często przerastają możliwości dziecka.
  • Poproś aby było ostrożne zamiast całkiem czegoś zakazywać.
  1. Staraj się rozumieć lęki i obawy dziecka
  • Nie przypinaj dziecku łatek łobuza, nieśmiałego, niesamodzielnego czy innych.
  • Szanuj jego obawy.
  • Spróbuj dowiedzieć się, co tak naprawdę je trapi.
  • Pomóż mu przezwyciężyć strach, poznając i konfrontując lęk z jego przyczyną.
  • Wspieraj je, doradzaj i wzmacniaj aby łatwiej radziło sobie ze stresem.
  1. Zróbcie razem coś twórczego
  • Kreatywność ma bardzo pozytywny wpływ na dziecko.
  • Poświęcaj czas i zaangażuj się w kreatywne zabawy Twojego dziecka, np. malowanie czy prace ręczne.
  • Opraw i powieś jego arcydzieła na ścianie lub postaw w widocznym miejscu. To zachęci dziecko do rozwijania jego talentów i kreatywności.
  • Pamiętaj, że Twój podziw wzmacnia jego poczucie własnej wartości i motywuje go do doskonalenia własnych umiejętności.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*